Dag op dag…

       

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag op dag is het vandaag

veertig jaar geleden dat

je ging zonnen aan de rand

van de Lago Maggiore. Ik

zie nog je hakken, je tred,

je silhouet, je lange blonde

haar. Die zomer werd wijn

gedronken uit boccalino’s. We

rookten lange sigaretten en

grote kinderen maakten

Lugano onveilig. Sindsdien

is veel gebeurd, maar de

zekerheid van het liefhebben

bleef. Onwrikbaar. Het begrijpen.

Jij en ik. Jij mij. Ik jou.

Het houden van. Jij van mij.

Ik van jou. Onnoembaar moois

ertussen. En hoe lang al

hou jij de cijfers in het gareel

en doe ik wat met woorden?

Alleen, origineel doen wordt

wat moeilijker, als jij soms raadt

wat ik daarna zeggen zou.

J.D., 21 juli 2017