Home

Deze website is een “work in progress”, nee, eigenlijk “in process”.

Welkom op de website van Johan Debruyne!

Sinds ik in 1953 geboren ben zijn een aantal passies me blijven achtervolgen en motiveren om dingen te ondernemen, mede te delen, in gang te zetten, te veranderen…

Dieren. Als mijn medemensen ze willen doden om zich te voederen, dat ze dat dan op een humane manier doen!

Sport. Ik heb tal van sporten beoefend. Voorts ben ik een fan van Club Brugge. Alleen als het hierover gaat (Club, dus), ken ik amper nuance. Toen deze passie begon te kiemen was Club nog de ploeg van het gewone volk. Voorts zie ik veel zaken veeleer grijs…

Jongeren. Ik heb tientallen jaren met ze samengewerkt. Gespeeld met de moedertaal. Gewerkt aan artistieke projecten. Binnen en buiten het onderwijs. Vaak worden jongeren te snel veroordeeld.

Kunst. Vooral beeldende kunst. En nog specifieker: actuele beeldende kunst. Lijkt na al die jaren mijn allergrootste passie. Toevallig (of toch niet?) heeft ze mijn weg gekruist. Als puber had ik een vriend die fotograaf wilde worden. Het vastleggen van wat mooi of uniek is, of bijna vergaan…, het cadreren… Ik had altijd de neiging de dingen mooier te willen maken. Of te veranderen. Ik kocht op mijn 14de – vreemd voor een jongen die voetbalt – een ferm ingelijste kopie van Vasarely. Ik kon het werk nauwelijks naar huis sjouwen. Een schooldirecteur liet me op jonge leeftijd een ophefmakende tentoonstelling én dansvoorstelling toelichten in de prestigieuze Brugse Saaihalle, vandaag verworden tot… Museum voor de Friet! Toenmalig minister van Onderwijs, Daniël Coens-zaliger, was aanwezig. De zaal was te klein. Ik had de smaak te pakken. De opdrachten volgden elkaar op. Kranten en tijdschriften volgden. Beeldende kunst werd een verslaving. Ik had vooral taal geleerd en had een achterstand goed te maken: tentoonstellingen bezoeken, reizen, boeken lezen.

Vandaag hoef ik niet alles te zien. Niet het vele is goed, maar het goede… Ik volg het kunstwereldje op de voet, maar blijf graag een beetje outsider. Het is ook in dat wereldje immers allemaal lang niet zo fraai als het eruit ziet.

Op deze site wil ik u laten delen van wat ik mooi vind en van wat me ergert. Wat me aan het lachen brengt. Wat te veel aandacht krijgt. Of wat verzwegen wordt. Van wat meer aandacht zou moeten krijgen…

Het allermooist dit jaar (2011)? Ik kan niet kiezen : “Sea of Tranquillity” (Hans Op de Beeck/Argos) of “Sleeping Beauties” (Kasteel van Gaasbeek).